La tristeza me impide escribir. Hace unos días un amigo que trabaja con nosotros habitualmente tuvo un accidente. La impotencia de verlo en el suelo sin poder hacer nada aún me quema. Ha salido de peligro, pero aún está grave. Voy a menudo a verlo al hospital. Y cada día odio más este puto negocio.
Buscar
Últimos comentarios
- OVERLORD 1 comentario
P Bateman - TOCADOS 5 comentarios
Zoom, Nahum, P. Bateman, [...] - LA FÁBULA Y EL MATIZ 3 comentarios
laserie, Zoom, Enric - CONVERSACIONES EMPURDANESAS 3 comentarios
Zoom, layla, Toni Nievas - REUNIONES (I) 5 comentarios
David Benzal, gabkarwai, laserie, [...] - VER, OÍR Y ESPERAR 1 comentario
Nahum - PASO A PASO 1 comentario
Ruth - EL GUSTO ES MÍO 5 comentarios
Ruth, Zoom, RUCULA & PEREJIL, [...] - MIENTRAS TANTO II: TÍTULOS Y DERECHOS 1 comentario
bateman - MIENTRAS TANTO (I DE III): SUBTÍTULOS 4 comentarios
bateman, laserie, mrGeek, [...]

17 mar 2009 | 12:33 PM
Ànims.
Una abraçada.
17 mar 2009 | 02:07 PM
Ánimo, amigo, ya sabes que aquí me tienes para lo que haga falta.
Un abrazo.
17 mar 2009 | 04:12 PM
Mucho ánimo. Dedícate a lo importante y olvídate de lo demás. Cuando te encuentres mejor seguro que eres capaz de encontrar las soluciones que buscas y, si no, dará igual porque por lo menos le habrás dedicado tu tiempo a quien más lo necesita.
17 mar 2009 | 08:11 PM
Ánimo.
Yo también odio cada día más, si cabe, este negocio; pero es el único que conozco.
Queda poco para tomar iniciativas demoledoras, aquellas que dejen en la cuneta a tanto indocumentado que decide.
Salud y que pase pronto el trago.
17 mar 2009 | 11:58 PM
Lo siento mucho!!!! Lo importante es que está fuera de peligro. Un abrazo!!
20 mar 2009 | 12:14 PM
Un fuerte abrazo, compañero.
20 mar 2009 | 01:12 PM
Sagrada Família et diu alguna cosa?
20 mar 2009 | 08:33 PM
Muchas gracias por preocuparos. A todos. Reconforta leer los ánimos de los amigos y también de los que no conozco personalmente. Está siendo un palo gordo pero cada día parece que está un poco mejor aunque aún no conocemos el alcance de las secuelas. Lo peor es seguir trabajando como si nada hubiera pasado por que hay que grabar: Pase lo que pase, grabar. Esto no se para ni por nada ni por nadie. No me cabe en la cabeza. Me desespera. Después de tantos años y me sigue sublevando.
Zoom: SF si em diu, si. Massa que em diu. Una aposta: ¿Silva?
22 mar 2009 | 12:09 PM
Ohhhhhh! No has guanyat l'aposta, però com que sé qui ets (tot i que no ens coneixem personalment) no em sembla just aquest joc. Et deixo el meu mail. Espero que el teu amic millori. Y sí, continúan grabando... como si se fuera a acabar el mundo mañana.
Saludos.